

امیرحسین کاوه، فعال اقتصادی میگوید: رئیس اتاق بازرگانی قطعا باید فعال اقتصادی باتجربه با سابقه روشن و شفاف اقتصادی باشد. سخنوری و لابیگری کار دبیرانکل است. دبیران باید بتوانند خوب بنویسند و خوب سخنرانی کنند و ارتباطات خوبی داشته باشند و لزومی هم ندارد ازبین کارخانهداران یا مدیران صنایع انتخاب شوند. رئیس اتاق باید حداقل یک کسبوکار تجاری متوسط داشته باشد.
او ادامه میدهد: جایگاه ریاست اتاق بازرگانی جای فعالان صنعتی و تجاری است، نه جای سخنورانی که تئوریهای غیرقابل هضم در محیط کسبوکار ارائه دهند.
او یادآوری میکند: پیش از این و در هیاترئیسه اتاق ایران یا تهران، دولتیها بهعنوان نماد هماهنگی و ارتباط حسنه و همچنین به علامت وجود همکاری بین دولت و اتاق، همواره یک نفر از منتخبان معرفیشده از سوی دولت را هم انتخاب میکردند. این اقدام، رویکرد بدی نیست. هرچند ممکن است با تغییر وزیران نمایندگان آنها هم عوض شود و جریان رایگیری دوباره لازم شود.
کاوه در پایان افزود: ترکیب هیاترئیسه اتاق ایران هرچه متشکلتر و منجسمتر باشد، باعث میشود مثل دورههای قبل شاهد درگیریهای رئیس با نواب نباشیم. آنگونه وقت اتاق بهجای اینکه صرف رفع معضلات اقتصادی شود، صرف دعوا در خانه شد.