گروه رسانه‌ای پردازش – صنعتی که بخشی از تولید خود را به دلیل افت قیمت‌ها به پایین‌ترین سطح چهار سال اخیر و فشار مالیات‌های بالاتر متوقف می‌کند، معمولا چشم‌انداز مثبتی ندارد.
اما تولیدکنندگان زغال‌سنگ کک‌شو (متالوژیکی) به دلیل محدودیت عرضه و کاهش سرعت گذار به تولید فولاد کم‌کربن، در میان‌مدت و بلندمدت چشم‌انداز امیدوارکننده‌ای پیش روی خود می‌بینند.

طبق داده‌های مؤسسه تحلیلی Kpler، استرالیا در سال ۲۰۲۴ با صادرات ۱۵۴ میلیون تن (معادل ۵۲ درصد از کل تجارت جهانی دریابرد) بر بازار جهانی زغال‌سنگ متالورژیک تسلط داشته است. این میزان سه برابر صادرات ایالات متحده (۵۱/۵ میلیون تن) و بیشتر از روسیه (۳۸/۴ میلیون تن) و کانادا (۲۸ میلیون تن) بوده است.

قیمت زغال‌سنگ متالورژیک در سال ۲۰۲۵ تحت فشار عرضه فراوان و افت ۱/۹ درصدی تولید فولاد در هفت‌ماهه نخست سال نسبت به مدت مشابه ۲۰۲۴، روند نزولی داشته است. قراردادهای آتی این محصول در بورس سنگاپور ۲۴ مارس به ۱۷۳/۵۰ دلار در هر تن رسید که پایین‌ترین سطح چهار ساله محسوب می‌شود و از آن زمان عمدتاً در محدوده ۱۸۸ دلار معامله شده است.

بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان، BHP Group به همراه شریک ژاپنی خود میتسوبیشی، در ۱۷ سپتامبر اعلام کردند تولید در معدن Saraji South ایالت کوئینزلند را تعلیق می‌کنند. این شرکت تأکید کرد که هرچند تقاضا در میان‌مدت قوی است، اما استخراج بخش‌های کم‌سودآور دیگر صرفه اقتصادی ندارد. مدیرعامل BHP همچنین دولت ایالتی کوئینزلند را به دلیل افزایش نرخ حق‌الامتیاز از ژوئیه ۲۰۲۲ (۲۰ درصد برای قیمت‌های بالای ۱۷۵ دلار استرالیا و ۴۰ درصد برای بالای ۳۰۰ دلار) مورد انتقاد قرار داد.

با این حال، افت قیمت‌ها سهم بیشتری در تعطیلی معادن داشته است. پرسش کلیدی این است که چرا چشم‌انداز بازار مثبت ارزیابی می‌شود، در حالی که وضعیت کنونی حتی باعث تعطیلی معادن شده است؟

هند در حال خیزش

پاسخ در رشد آینده تولید فولاد است. انتظار می‌رود هند طی دهه آینده تولید فولاد خود را به بیش از ۳۰۰ میلیون تن برساند. ویتنام و دیگر کشورهای آسیایی نیز در مسیر افزایش ظرفیت هستند. هند اگرچه تولیدکننده بزرگ زغال‌سنگ حرارتی است، اما بیشتر نیاز زغال‌سنگ متالورژیک خود را وارد می‌کند.

این کشور عمدتا در حال ساخت واحدهای کوره بلند (BOF) است که به زغال‌سنگ متالورژیک نیاز دارند، نه کوره‌های قوس الکتریکی (EAF) که بیشتر مبتنی بر برق‌اند. بر اساس داده‌های Global Energy Monitor، هند اکنون ۲۰ میلیون تن ظرفیت BOF در دست ساخت و ۱۷۹ میلیون تن در مرحله برنامه‌ریزی دارد، در حالی که ظرفیت در دست ساخت برای EAF تنها ۵/۷ میلیون تن و در مرحله برنامه‌ریزی ۲۰/۴ میلیون تن است.

محدودیت عرضه

افق عرضه نیز محدود است. تنها سه معدن جدید زغال‌سنگ متالورژیک تا قبل از ۲۰۳۰ به‌طور قطعی راه‌اندازی خواهند شد؛ از جمله پروژه Olive Downs شرکت Pembroke Resources در کوئینزلند. یک پروژه دیگر در کوئینزلند و یکی در آمریکا برنامه‌ریزی شده‌اند. توسعه احتمالی معادن روسیه نیز مطرح است، اما روشن شده که با ساخت واحدهای جدید فولادسازی، کمبود عرضه محتمل خواهد بود.

عقب‌نشینی فولاد سبز

در همین حال، روند گذار به فولاد سبز از سرعت افتاده است. دلیل اصلی هزینه بالای احداث کارخانه‌های هیدروژن سبز برای تولید آهن احیامستقیم بدون استفاده از زغال‌سنگ است. با وجود آنکه فولاد سبز ممکن است در آینده شتاب بگیرد، ادامه ساخت کوره‌های BOF در آسیا نشان می‌دهد زغال‌سنگ متالورژیک همچنان برای دهه‌ها بخشی کلیدی از فرآیند تولید فولاد خواهد ماند.

در نتیجه، با توجه به اینکه عرضه جدید نمی‌تواند جایگزین معادن رو به پایان شود، پیش‌بینی می‌شود قیمت زغال‌سنگ متالورژیک در بلندمدت گرایش به افزایش داشته باشد و در سطحی بماند که انگیزه ایجاد ظرفیت‌های تازه را فراهم کند.

منبع: رویترز