در کنار رتبهبندی سالانه جهانی فولادسازان در فستمارکتس بر اساس تولید فولاد خام در سال ۲۰۲۰، خبرنگاران ما در سراسر جهان پیشرفتهای بخش فولاد در منطقه خود را مرور میکنند.
ماهنامه پردازش-سال ۲۰۲۰ برای همیشه به عنوان سالی که در آن همهگیری کووید-۱۹ در سطح جهان شیوع پیدا کرد و همه حوزههای زندگی و کسبوکار را تحت تأثیر قرار داد، در یاد و خاطرهها خواهد ماند. صنعت فولاد جهان نیز از این قاعده مستثنا نبود و بسیاری از بزرگترین فولادسازان شاهد کاهش سطح تولید در طول سال بودند که ناشی از عواقب قرنطینههای ملی و محدودیت سفرهای بینالمللی است که موجب کاهش تقاضای فولاد و محدودیت تولید بسیاری از کارخانههای فولادسازی شد.
درحالیکه این همهگیری همچنان پیامدهای وحشتناکی در برخی کشورها به دنبال دارد، کشورهای دیگر در طول سال ۲۰۲۱ شاهد بهبود قابلتوجهی بودهاند که در شانس و اقبال و تابآوری بخشهای فولاد آنها منعکس شده است.
جدیدترین فهرست فستمارکتس از بزرگترین شرکتهای فولادسازی جهان بر اساس تولید فولاد در سال ۲۰۲۰، همچنان یک تصویر سالانه جالب از الگوی جغرافیاییِ در حال تحول تولید جهانی فولاد ارائه میدهد. علاوه بر این جدول، در صفحات بعدی تیمی از شش نویسنده ما در زمینه فولاد جهانی به بررسی روندها و گرایشها و تحولات بزرگ در مناطق اصلی فولادسازی خود و همچنین مرور نظرات در مورد چشمانداز این صنعت پرداختهاند.
آسیا
بر اساس گزارش انجمن جهانی فولاد (Worldsteel)، تولید فولاد در آسیا روند صعودی خود را در سال ۲۰۲۰ حفظ کرد، با تولید ۱/۳۵میلیارد تن در سال ۲۰۲۰، حدود ۲۰ میلیون تن بیشتر از ۱/۳۳ میلیارد تن، درحالیکه تولید جهانی تقریباً به همان میزان کاهش یافت و به ۱/۸۳میلیارد تن رسید. از ده شرکت بزرگ فولادسازی جهان، همه به جز یکی از آنها در آسیا واقع شدهاند.
تولید سالانه چین ۵/۲ درصد افزایش یافت و به ۱/۰۵میلیارد تن در سال ۲۰۲۰ رسید؛ این اولین باری بود که تولید فولاد خام این کشور از مرز یک میلیارد تن گذشت. چین به تنهایی ۵۷/۳۸درصد از تولید فولاد خام در جهان را به خود اختصاص داد که ۴/۰۸درصد بیشتر از سهم این کشور در تولید جهانی در سال ۲۰۱۹ است.
شرکت آهن و فولاد بایو (Baowu Iron and Steel) چین در سال ۲۰۲۰ همچنان بزرگترین کارخانه فولادسازی جهان بود و تولید آن ۱/۲۶میلیون تن بیشتر از تولیدش در سال ۲۰۱۹ بوده و به ۱۱۵/۲۹میلیون تن رسید.
رسانههای مالی محلی گزارش دادهاند که شرکت بائو با شرکت آهن و استیل شاندونگ (Shandong Iron and Steel) (شانگانگ [Shangang]) در مورد ادغام احتمالی صحبت میکند، اما هیچکدام از این دو شرکت اطلاعیهای برای تأیید آن منتشر نکرده است. شانگانگ در سال ۲۰۲۰ به میزان ۳۱/۱۱ میلیون تن فولاد خام تولید کرد که ۳/۵۴میلیون تن بیشتر از تولید آن شرکت در سال ۲۰۱۹ بود و با دو پله صعود در جدول فولادسازان برتر در رتبه ۱۰ قرار گرفت.
گروه هستیل (Hesteel) هم در رتبهبندی صعود کرد و از رتبه چهارم در سال گذشته، به رتبه سوم بزرگترین کارخانههای فولادسازی جهان رسید؛ اما تولید این شرکت در سال ۲۰۲۰، ۴۲/۳۸میلیون تن و در واقع ۲/۲۸ میلیون تن کمتر از تولید سال گذشته آن بود.
گروه جیانگ سو شاگانگ (Jiangsu Shagang Group) با تولید ۴۱/۵۹میلیون تن، چهارمین کارخانه بزرگ جهان در سال ۲۰۲۰ بود. این گروه فولاد ممکن است در سال ۲۰۲۱ از هستیل بزرگتر شود زیرا در حال مذاکره برای اداره شرکت آهن و فولاد آنیانگ (Anyang Iron & Steel) است که در سال ۲۰۲۰، ۱۱/۲۰میلیون تن فولاد تولید کرد.
شرکت آهن و فولاد انشان (Anshan Iron and Steel) و شرکت آهن و فولاد بنکسی (Benxi Iron and Steel)، پس از ادغام، یکی دیگر از گروههای جدید رقابتی در عرصه فولاد خواهند بود. فولاد انشان در سال ۲۰۲۰ با تولید ۳۸/۱۹میلیون تن در رتبه ۶ و فولاد بنکسی با تولید ۱۷/۳۶میلیون تن در رتبه ۱۸ قرار گرفت.
چین برای افزایش تراکم صنعتی همچنان ادغام و بازسازی کارخانههای فولاد را ادامه میدهد. شرکتهای بزرگتر میتوانند از صرفهجوییهای مقیاس استفاده کنند و قدرت قیمتگذاری قویتری برای خرید مواد اولیه فولادسازی خود دارند. آنها همچنین میتوانند بازده انرژی را افزایش دهند و از هدف چین برای کاهش انتشار کربن حمایت کنند.
ده تولیدکننده بزرگ فولاد در چین سال گذشته ۴۰۴/۶۱میلیون تن فولاد خام تولید کردند که حدود ۳۸ درصد از کل تولید ملی، یعنی ۱/۰۵میلیارد تن، را تشکیل میدهد. این درصد بسیار پایینتر از هدف چین برای میزان ۶۰ تا ۷۰ درصد است، بنابراین صنعت فولاد این کشور قرار است شاهد ادغامهای بیشتری باشد.
بر اساس دادههای انجمن فولاد و آهن چین (China Iron & Steel Association) (Cisa)، مصرف ظاهری فولاد در چین در سال ۲۰۲۰ نسبت به سال قبل ۹ درصد افزایش یافت و به ۱/۰۳میلیارد تن رسید. Cisa انتظار دارد که مصرف ظاهری در سال ۲۰۲۱ اندکی افزایش یابد.