گزارشى از وضعيت توليد فروآلياژها در هندوستان

استقبال از تولید جهانی منگنز به دلیل رشد تقاضای بین‌المللی فولادسازان

استقبال از تولید منگنز به دلیل رشد تقاضای فولادسازان

در حالی‌که استخراج‌کنندگان منگنز همانند بسیاری دیگر از صنایع در هند تحت تأثیر محدودیت‌های کووید ۱۹ قرار گرفته‌اند، اما رشد تقاضای بلند از جانب صنعت فولاد هم‌چنان سرمایه‌گذاران را به این بخش جذب می‌کند.

ماهنامه پردازش: اقبال تولیدکنندگان سنگ منگنز و تولیدکنندگان فرومنگنز و سیلیکومنگنز همواره چه خوب و چه بد تحت‌تأثیر شرایط صنعت فولاد بوده است. همبستگی آنها بسیار قوی است یعنی حدود ۹۰ درصد سنگ منگنز در فرآوری و تبدیل آن به فروآلیاژها مصرف می‌شود که در صنعت فولاد کاربرد دارند. ۵ درصد دیگر این سنگ به عنوان نهاده اصلی تولید فلزات داغ از طریق مسیر کوره‌های بلند مصرف می‌شود که در تولید باتری‌های سلولی خشک، محصولات دارویی، طیفی از مواد شیمیایی و انواع رنگ‌ها و هم‌چنین خوراک احشام کاربرد دارد.

با توجه به نمایه مصرف این ماده معدنی، تعجب‌آور نیست که از ماه فوریه یعنی وقتی که همه‌گیری کووید ۱۹ شروع به حرکت از چین به سایر نقاط جهان و آسیب زدن به تقاضا و تولید فولاد در جهان کرد، آسیب شدیدی به استخراج سنگ‌منگنز و فروآلیاژهای حاصله وارد آمد. مثلاً شرکت دولتی “ام‌او‌آی‌ال” (MOIL) را در نظر بگیرید که تولیدکننده اصلی سنگ‌منگنز در هند است. در طول سال مالی ۲۰۲۰ ـ ۲۰۱۹ مختوم به ماه مارس، تولید سنگ‌منگنز این شرکت از یک میلیون و ۳۰۱ هزار تن به یک میلیون و ۲۷۷ هزار تن کاهش یافت. به گفته “ماکاند چادهاری” (Mukund Chaudhari) رییس هیأت مدیره MOIL، عمدتاً به دلیل توقف ناشی از کار کلان توسعه بزرگ‌ترین کارخانه معدن شرکت در “دونگری بزرگ” (Dongri Buzurg) در ایالت “ماهارشترا” (Maharshtra) بود که استخراج سنگ‌معدن در آن به دلیل بارش باران‌های غیرفصلی مختل شد. چادهاری می‌گوید: «تولید در ماه مارس و به دلیل قرنطینه بی‌سابقه در اثر بیماری کووید ۱۹ به شدت تحت‌تأثیر قرار گرفت.» با ۳۴ درصد مالکیت ذخایر ۹۳ میلیون و ۴۷۰ هراز تن سنگ‌معدن منگنز کشور، سهم MOIL در تولید سال گذشته ۴۷ درصد بود.

یک عضو انجمن تولیدکنندگان فروآلیاژهای هند می‌گوید: «همانند MOIL، سایر تولیدکنندگان مهم مواد معدنی نیز شاهد کاهش تولید خود در ماه مارس بودند. چالش‌های دوگانه این صنعت در طول تعطیلی‌ها که در ماه ژوئن هم ادامه یافت و علیرغم بازگشایی اقتصاد از اواخر ماه مه، عبارت بودند از حفظ شرایط امن برای شرکت‌های استخراج معادن و حفظ خدمات لجستیک از جمله تردد کامیون‌ها برای عملیات حفاری معادن. عمدتاً به دلیل مشکلات ناشی از همه‌گیری بیماری در ماه مارس، تولید سنگ‌منگنز هند از دو میلیون ۸۱۰ هزار تن در دوره زمانی ۲۰۱۹ ـ ۲۰۱۸ به دو میلیون و ۶۹۰ هزار تن در دوره زمانی ۲۰۲۰ ـ ۲۰۱۹ کاهش یافت.» شرکت‌های “تاتا استیل” (Tata Steel)، “ساندور منگنز” (Sandur Manganese)، “مانگیلال رونگتا” (Mangilal Rungta) و “آریان ماینینگ” (Aryan Mining) سهم قابل توجهی در تولید سنگ‌منگنز دارند. در حالی که تاتا استیل از سنگ‌معدن برای تولید آلیاژ‌های منگنز هم برای مصرف داخلی در کارخانه‌های نورد فولاد خود در “جمشیدپور” (Jamshedpur) و “کالینگانگار” (Kalingangar) و هم فروش آن به بازارهای داخلی و خارجی استفاده می‌کند، اما دیگران اساساً تولیدکنندگان تجاری هستند.

تولیدکنندگان سنگ‌منگنز می‌گویند کاهش تولید در اواسط ماه مارس در ماه‌های آوریل و مه تشدید شد یعنی زمانی که دولت تعطیلی‌ها را با شدت اجرایی کرد به طوری که برای تولیدکنندگان غیرممکن گردید بتوانند کارگران مهاجر خود را برای انجام مشاغل مرتبط با معادن بسیج کنند. به همین صورت، در نبود رانندگان کامیون و لودر، اکثر قریب به اتفاق کامیون‌ها در طول دوران طولانی قرنطینه بلا استفاده ماندند.

چادهاری می‌گوید: «تأثیر شدیدی بر کسب و کار و فعالیت‌های ما طی دو ماهه نخست سال مالی امسال (آوریل و مه) رخ داد. چالش‌های مهمی وجود داشتند. هدف MOIL تولید ۱/۲ برابر تولید واقعی سال گذشته برای سال ۲۰۲۱ ـ ۲۰۲۰ بود.»  در یک حرکت هوشمندانه، چادهاری تضمین کرد که MOIL از دوره قرنطیه برای کار تعمیر و نگهداری به ویژه در معادن زیرزمینی استفاده کند به طوری که بتوان در مابقی سال از تعطیلی‌ها جلوگیری کرد. برخی دیگر از تولیدکنندگان سنگ منگنز و کرومیت نیز معادن خود را طی سه ماه گذشته به شرایط خوبی رسانند تا در مابقی سال با حداکثر ظرفیت خود عمل نمایند.

کاهش قابل توجه تقاضا در بخش‌های مصرف‌کننده فولاد از بخش عمران گرفته تا خودرو و ساخت ماشین‌آلات و چالش‌های لجستیکی از اواسط ماه مارس که به تازگی شروع به کمتر شدن کرده، باعث انقباض ۲۴/۶ درصدی تولید فولاد خام هند در پنج ماهه نخست سال ۲۰۲۱ شده یعنی به میزان ۳۵ میلیون و ۸۵۱ هزار تن.

سقوط تولید فولاد در ماه مه بر مبنای مقایسه سال به سال، ۳۹/۱ درصد کاهش یافت و به پنج میلیون و ۷۶۷ هزار تن رسید. ماه آوریل برای فولادسازان هندی بدتر بود زیرا تولید فولاد با کاهش ۶۵/۲ درصدی به سه میلیون و ۱۳۷ هزار تن رسید.

علاوه بر کاهش تقاضای داخلی که فولادسازان هندی را وادار ساخت اقدام به صادرات بیش از ۹۰ درصد تولید خود در ماه‌های آوریل و مه نمایند، آنها باید با قیمت‌های ضعیف هم مقابله کنند. اجبار برای صرفه‌جویی، فولادسازان را وادار کرده چانه‌زنی‌های سختی با تأمین‌کنندگان کلیه مواد از جمله آلیاژهای منگنز داشته باشند. در اصل، تولیدکنندگان آلیاژ تمایلی به تأمین سنگ‌منگنز با قیمت‌های پایین عرضه‌کنندگان داخلی و خارجی ندارند. در حالی که ۵/۲ واحد سنگ منگنز برای تولید یک واحد فروآلیاژ مورد نیاز است اما برای تولید یک تن فولاد به ۶ تا ۱۲ کیلوگرم فرومنگنز یا سیلیکومنگنز نیاز است.