مهندس سعید صمدی، دبیر انجمن زغال سنگ ایران در گفتوگو با ماهنامه تخصصی پردازش با هدف رفع نیاز داخل، ایجاد اشتغال و افزایش صادرات خواستار شد:
لزوم واقعی شدن قیمت زغال سنگ از سوی دولت
دولت با واقعی کردن قیمت زغالسنگ به افزایش صادرات و اشتغالزایی کمک کند.
مهندس سعید صمدی، دبیر انجمن زغالسنگ ایران در گفتوگو با ماهنامه تخصصی پردازش با اشاره به این مطلب گفت: زغالسنگ موتور تحول انقلاب صنعتی و یک منبع انرژی ارزان در دنیا به شمار میرود که با گذشت دو قرن، هنوز جایگاه خود را بین منابع تامین انرژی حفظ کرده است.
به گفته وی، در حال حاضر منبع انرژی تامین ۶۰ درصد از برق دنیا و بیش از ۹۰ درصد کارخانجات فولاد و تولید سیمان از زغالسنگ تامین میشود، ضمن آنکه تولید زغال دنیا سالانه ۸ میلیارد تن است که چین با مصرف سه میلیارد و ۲۰۰ میلیون تن و نیز آمریکا با یک میلیارد تن بزرگترین مصرفکنندگان زغالسنگ دنیا محسوب میشوند.
صمدی همچنین با اشاره به نیاز صنایع داخل به مصرف زغالسنگ، گفت: طبق آمار، مصرف زغال سال گذشته درایران ۵/۲ میلیون تن برآورد شده که در آینده نزدیک این میزان از مزر ۵/۳ میلیون تن نیز عبور خواهد کرد.
، دبیر انجمن زغالسنگ با بیان این مطلب که زغالسنگ متالورژی در دنیا با برندهای مختلف از جمله پریمیوم، هارد و… مورد استفاده قرار میگیرد، گفت: زغال تولید ایران از نظر مارک شرایط مناسبی دارد ولی مانند همه زغالهای متالوژی به منظور دستیابی به کک متالورژی مناسب، باید با چند نوغ زغال ترکیب شود تا از نظر درصد مواد تشکیل دهنده همچون گوگرد، فسفر، خاکستر و… همچنین خواد فیزیکی از جمله سختی مطلوب به دست آید.
وی با بیان این مطلب که عمده زغال تولید داخل به مصرف فولادسازی میرسد، تصریح کرد: در حال حاضر کمبود تولید ما سالانه ۷۰۰ هزار تن است که در سالهای آتی این میزان بیشتر خواهد شد، ضمن آنکه تنها ۲۰۰ هزار تن از زغال وارداتی به دلیل کیفیت و مارک زغال است که در ایران موجود نیست و مابقی آن به دلیل مازاد نیاز صنایع داخل به زغال تولید شده در کشور است، همچنین در شرایط کیفی مساوی، قیمت زغال وارداتی ۳۰ تا ۴۰ درصد گرانتر از زغال تولید داخل است که این موضوع میتواند در تمام زنجیره تولید فولاد تاثیرگذار باشد.
صمدی، موضوع ضرورت ایجاد امکانات زیربنایی (مانند تامین برق، آب و جاده) و نیز لزوم سرمایهگذاری در حوزه طبس را مورد اشاره قرار دادو گفت: به عنوان بزرگترین حوزه زغال ایران از جمله مواردی است که باید مدنظر قرار گیرد، در حال حاضر سه حوزه اصلی تامین زغال ایران، بخش البرز، کرمان و طبس است که با توجه به عملکرد سال گذشته کشور در تولید زغال، میزان تولید کنسانتره کل در سال گذشته یک میلیون و ۷۳۶ هزار تن بوده که سهم شرکت زغالسنگ پروده طبس ۶۱۶ هزار تن بوده است (به عبارتی ۵/۳۵ درصد تولید کنسانتره کشور) و همچنین تولید کل زغال خام کشور در سال ۹۹ بالغبر سه میلیون و ۸۱۶ هزار تن برآورد شد که از این میزان، حجم تولید زغال خام پروده طبس یک میلیون و ۶۲۶ هزار تن بوده است.
وی گفت: در ۵۰ سال گذشته به جز منطقه پروده طبس، شاهد به روزرسانی خاصی از نظر دانش فنی استخراج زغال در معادن زغالسنگ نبودهایم، ما باید در راستای مکانیزه کردن هرچه بیشتر معادن تولید زغالسنگ، میتوان بدون تعطیل کردن معادن کوچک که به لحاظ اقتصادی، به صرفه هستند به سمت تجهیز معادن بزرگتر حرکت کنیم، ضمن آنکه بخش قابل توجهی از ذخایر بزرگ در اختیار دولت است که باید به بخشخصوصی واگذار شود.
دبیر انجمن زغالسنگ خاطرنشان کرد: در دهه ۷۰، تولید سنگآهن ایران ۵ تا ۶ میلیون تن بود که به سختی پاسخگوی نیاز داخل بود، اما با ورود به بازارهای جهانی و افزایش حاشیه سود آن، شاهد سرمایهگذاریها روی این ماده معدنی بودیم و در حال حاضر ایران در حوزه سنگآهن حرف برای گفتن دارد اما در حوزه زغالسنگ به دلیل قیمت پایین آن نسبت به قیمت زغالسنگ وارداتی، تولید ناکافی است و در چند دهه اخیر اتکای به نفت و مشتقات آن که با یارانه وحشتناک عرضه میشود، موجب شده سایر منابع انرژی همچون زغالسنگ به حاشیه رانده شود. موضوع واقعی نبودن قیمت زغالسنگ هم یک یک مانع عمده است و عملا قیمت زغال وارداتی با اختلاف ۳۰ تا ۴۰ درصدی نسبت به تولید داخل خریداری می شود، این در حالی است که اگر قیمت زغال در ایران با توجه به افزایش نرخ ارز به قیمت واقعی برسد، شاهد افزایش سرمایهگذاریها و صادرات خواهیم بود.
به گفته او، امروزه این صنعت اشتغالزایی ۱۷ هزار نفری صنایع زغالسنگ را در خود جا داده است. میزان اشتغال در حوزه زغالسنگ به نسبت سایر صنایع اختلاف قابل توجهی دارد که در صورت واقعی شدن قیمتها و سرمایهگذاری در معادن کوچک، شاهد بالاتر رفتن میزان بازدهی نسبت به سرمایه نیز خواهیم بود.
صمدی با اشاره به اینکه امروز موضوع ایمنی معدنکاران بیش از هر زمانی باید مدنظر قرار گیرد، افزود: دولت سال ۹۶ دولت قول تحول در ایمنی صنعت زغال را داده بود و یکی از برنامههای آن ایجاد مناطق چهارگانه پایگاهها امداد و نجات (یک پایگاه در طبس، یکی در کرمان و دو پایگاه در البرز) بود که بودجه هم برای آن تخصیص داده شد و از حمایت انجمن هم برخوردار بود اما به دلیل بوروکراسیهای اداری ایمیدرو و دولت، این مهم هنوز محقق نشده است.
وی در پایان خاطر نشان کرد: یکی از مشکلاتی که در زمینه بیمه مشاغل سخت و زیانآور گریبانگیر معادن و کارگران است، موعد پرداخت حق بیمه است که بعد از بیست سال و زمان بازنشستگی کارگر به او پرداخت میشود که علاوه بر بار مالی سنگینی که بر معادن تحمیل میکند، اگر کارگری در چند معدن متفاوت مشغول به کار شده باشد، ممکن است یکی از معادنی که در سابقه کار او وجود دارد از کار بیافتد و حق بیمه او در سالهای آن معدن ضایع گردد.