در اهمیت و ارزش زنجیره فولاد همین بس که به گفته متولیان امر، در طول دوران تحریم پس از پتروشیمی، صادرات فولاد بیشترین نقش را در ارزآوری و تأمین نیازهای ارزی کشور ایفا نموده است. با بومی شدن تکنولوژی احیاء مستقیم تعداد بسیار زیادی پروژه استارت و در مدت زمان سه تا حداکثر چهار سال وارد مدار تولید می­گردند. اما در برخی از بخش­های این زنجیره، به دلیل وابستگی به خارجی­ها، با تغییر شرایط سیاسی و تشدید تحریم­ها، این شرکت­ها بلافاصله ایران را ترک کرده و یا در مسیر تحویل تجهیزات سنگ اندازی می­کنند. تسلط به دانش طراحی در کلیه بخش­های این زنجیره یکی از اهداف واحد تحقیق و توسعه می­باشد. وجود نیروهای فراوان باتجربه و متخصص در زمینه های مهندسان مشاور، پیمانکاران، سازندگان و نصاب‌های داخلی که نیاز به ماشین‌آلات خارجی را به حداقل می‌رساند و اثر تحریم‌ها و کمبودهای ارزی بر روند ایجاد این کارخانه‌های فولاد را حداقل می­نماید، به عنوان یک مزیت، باعث ضرورت افزایش توجه به فرصت­های پیش رو و تحقیق بیشتر در جهت بومی سازی تکنولوژی ها به منظور افزایش توان استفاده از این نعمت گردیده است.

در بعد جهانی نیز روند تولید فولاد در آینده­ای نه چندان دور، تحت تأثیر عوامل زیر قرار خواهد گرفت:

• معاهده پاریس و الزام کشورها به کاهش انتشارات کربن
  • میزان دسترسی به قراضه
  • بالا رفتن قیمت انرژی

بنابراین، تحقیق و توسعه در جهت همسویی با دنیا و عدم عقب افتادگی از تکنولوژی­های نو یک ضرورت خواهد بود.

یکی از محورهای تمرکز فعالیت های واحد تحقیق و توسعه شرکت MMTE، توسعه تکنولوژی واحدهای کم ظرفیت (۲۰۰ هزار تنی) احیاء مستقیم برای القایی ها بوده است. از دیر باز تمرکز شرکت MMTE بر افزایش هر چه بیشتر ظرفیت این واحدها صورت گرفته است به طوری که پروژه های این شرکت از ظرفیت ۸۰۰ هزار تن در سال آغاز و در حال حاضر به قراردادهای دو میلیون تن در سال رسیده است. حتی این شرکت در جهت  بومی کردن تکنولوژی ساخت واحد های سوپر مگامدول ۲/۵ میلیون تنی نیز گام های بسیار اساسی برداشته است. از جهت دیگر واحد تحقیق و توسعه با تمرکز بر مشکلات واحدهای کوچک ذوب و ریخته گری القایی در تامین بار فلزی مورد نیاز، توسعه احداث واحدهای ۲۰۰ هزار تنی را در دستور کار قرار داده است. در حال حاضر این واحد انجام پروژه های کلید در دست برای این تکنولوژی را در دستور کار داشته و به مشتریان این تکنولوژی پیشنهاد می­گردد تا با واحد توسعه بازار شرکت MMTE ارتباط برقرار نمایند.

همچنین با توجه به این که هزینه سرمایه گذاری برای تولید یک تن آهن اسفنجی از طریق افزایش نرخ تولید واحدهای موجود به مراتب کمتر از هزینه یک تن تولید از طریق ایجاد واحد جدید می باشد، این واحد تمرکز خود را بر روش های افزایش تولید واحدها خصوصاً از طریق هوش مصنوعی بنا نهاده است. این روش که در ابتدا توسط میدرکس و تحت عناوین SIMPAX   و سپس  DRIPAX  توسعه داده شده موفق به افزایش نرخ تولید واحد تا ۱۷ درصد گردیده است.

از دیگر برنامه های آتی این واحد شروع تحقیق در زمینه عناصر نادر خاکی با همکاری مرکز تحقیقات فرآوری مواد معدنی ایران می باشد.