در بحبوحه بیثباتی عوارض صادرات و زیرساختهای جامانده ازقطار توسعه صورت گرفت
کارخانههای فولادی، کنسانتره سنگآهن میخواهند؛ نه شمش طلا!
گروه رسانهای پردازش: براساس آمار منتشره از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، صادرات ده ماهه کنسانتره سنگآهن مگنتیتی در سال ۱۴۰۲ به لحاظ حجمی رشد ۸۹۵/۸ درصدی و از منظر ارزی نیز رشد ۶۸۲ درصدی داشته است.
این در حالی است که در همین گزارش شاهد رشد حجمی صادرات تنها ۵/۱ درصدی کل مقاطع طویل و کاهش ۵/۹ درصدی ارزش صادرات آن در ده ماهه امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته هستیم.
افزایش صادرات بیمحابای کنسانتره در حالی رخ داده که به گفته رییس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، صنایع زیرساختی همچون حمل و نقل، انرژی، ماشینآلات معدنی و… به تناسب صنعت فولاد نه تنها رشد نکرده که موجب ایجاد گلوگاههای جدی در تولید و صادرات محصولات پاییندست آن نیز شده است.
سبحانی با اعلام نارضایتی از مازاد تولید گندله در شرایطی که ۱۰۰ میلیون مجوز فولاد در کشور صادر شده که تنها ۳۰ میلیون تن از آن به مرحله اجرا درآمده، عدمتوسعهیافتگی زیرساختها را تنها دلیل ناکام ماندن صنعت فولاد از پتانسیلهای رشد خود برمیشمارد.
از سوی دیگر، پیشبینی میشود با اجرایی شده طرحهای توسعه احیامستقیم در سال آینده، شاهد نیاز بیشتر شرکتهای فولادی به مواداولیه از جمله تامین خوراک موردنیاز سوپرمگامدول زمزم۳ فولاد خوزستان خواهیم بود.
به گفته امین ابراهیمی، مدیرعامل فولاد خوزستان، این مجموعه همواره نیازمند تامین پایدار مادهاولیه از جمله کنسانتره است و به تظر میآید دلیل صادرات این محصول، کنترل عرضه کنسانتره در بورسکالا، صادرات مازاد آن و واردات طلا به کشور بوده است.
مطابق بند ب ماده ۱۰۴ قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی، برقراری هرگونه مالیات و عوارض برای صادرات کالاهای غیرنفتی و خدمات در طول برنامه ممنوع است؛ به گفته محتشمیپور، معاون معدنی وزارت صمت، از سال ۱۳۹۷ تا به حال، اصلاحیههای متعددی با مجوز سران بر این قانون اعمال شده که در مقاطعی عوارض صادرات بر کنسانتره سنگآهن اعمال شده است.
در این شرایط، سوال اصلی اینجاست که در شرایطی که به دلیل نبود زیرساختهای تولید فولاد، دست به صادرات ۵۷۳۶ هزار تنی کنسانتره به ارزش ۵۲۴ میلیون دلار زدهایم، چه میزان از سود حاصل از این صادرات صرف بهبود زیرساختها و واردات ماشینآلات با تکنولوژی بالا میشود؟