مدیرعامل مجتمع فولاد غدیر نی‌ریز مطرح کرد:

سیاست‌گذاری های نادرست و سلیقه‌ای مرتبط با عوارض صادراتی آهن اسفنجی

مدیرعامل مجتمع فولاد غدیر نی‌ریز با اشاره به جایگاه انجمن تولیدکنندگان فولاد در حمایت از فولادسازان کشور، گفت: درست است که برخی تصمیمات مانند برق و گاز و سایر موارد در اختیار انجمن نیست اما برخی تصمیمات دیگر در اراده و اختیار تولیدکنندگان و اعضای هیئت مدیره انجمن فولاد قرار دارد.

به گزارش روابط عمومی مجتمع فولاد غدیر‌ نی‌ریز، محسن مصطفی‌پور ضرورت اعمال نظر انجمن در پروسه تدوین مقررات را امری ضروری دانست و بیان کرد: تولیدکنندگان فولاد برای صادرات آهن اسفنجی نیازمند حمایت بیشتر از سوی انجمن تولیدکنندگان فولاد هستند.

وی با انتقاد از وضع عوارض بر صادرات محصولات فولادی از جمله آهن اسفنجی، عنوان کرد: زمانی که در کشور توازن عرضه و تقاضا نیست، بازار این محصول باید به نحوی مدیریت شود اما ایجاد مقرراتی که فاقد نگاه کارشناسی است، مشکلات جدیدی را به وجود می‌آورد.

مدیرعامل مجتمع فولاد غدیر نی‌ریز تصریح کرد: در حال حاضر وضع عوارض صادراتی به صرف انتشار بخشنامه توسط یک شخص، رویه‌ای ناصواب است؛ آن هم در شرایطی که امکان تغییر نباشد و مانند وحی منزل با آن برخورد شود.

مصطفی‌پور تعیین میزان این عوارض را نیز فاقد توجیه عقلی ارزیابی کرد و گفت: اگر مبنای اعمال عوارض جلوگیری از خام فروشی است، چرا برای گندله که در زنجیره قبل از فولاد قرار دارد، این عوارض به میزان ۲ درصد و برای فولاد ۵ درصد تعیین شده است؟

وی افزود: زمانی گفته می‌شد که باید به نیاز داخل پاسخ داده شود اما مکانیزم بورس کالا و میزان نیاز تولیدکنندگان فولاد مشخص است و مسئله مازاد یک واقعیت است.

مدیرعامل مجتمع فولاد غدیر نی‌ریز با تاکید بر عرضه شفاف آهن اسفنجی در بازار و بورس کالا، اظهار داشت: شفافیتی که در عرضه و معامله آهن اسفنجی در بازار و بورس وجود دارد، در هیچ یک از اقلام از جمله عرضه گندله نیست. به طوری که عرضه‌کنندگان آهن اسفنجی هر هفته میزان عرضه خود را به صورت شفاف روی تابلوی بورس می‌برند.

مصطفی‌پور یادآور شد: ما انتظار حمایت داریم و تا زمانی که نیاز داخل وجود دارد، تمام قد در خدمت هستیم اما در شرایطی که با مشکلات مختلفی مانند ناترازی برق در حال تولید و عرضه روبه‌رو بوده و از سوی دیگر بازار داخل کشش کافی ندارد، باید صادرات انجام دهیم.

وی خاطرنشان کرد: در این صورت هم بندهایی به دست و پای ما بسته شده است؛ به طوری که اکنون با کاهش قیمت جهانی، عرضه ارز صادراتی در سامانه نیما و معضلی مانند عوارض صادراتی، هر چقدر حساب می‌کنیم ضرب و تقسیم ما درست در نمی‌آید.