گروه رسانه‌ای پردازش- گرینلند با دارا بودن یکی از بزرگ‌ترین ذخایر کشف‌نشده عناصر نادر خاکی در جهان، به یکی از مناطق کلیدی در رقابت بین‌المللی برای تامین منابع حیاتی تبدیل شده است. کشورهای اروپایی و ایالات متحده تلاش دارند وابستگی خود را به چین در زمینه این مواد کاهش دهند.

این عناصر برای تولید خودروهای برقی، آهنرباهای قدرتمند، جنگنده‌های پیشرفته، زیردریایی‌ها، تلفن‌های هوشمند، نمایشگرها و دیگر فناوری‌های پیشرفته ضروری‌اند. چین در سال‌های اخیر کنترل قابل‌توجهی بر زنجیره تأمین این مواد داشته و از آن به‌عنوان اهرمی در مذاکرات تجاری با آمریکا استفاده کرده است.

در همین راستا، ایالات متحده و چین اخیرا به توافقی برای تسهیل صادرات عناصر نادر به آمریکا دست یافته‌اند. اما آمریکا و اروپا به‌دنبال جایگزین‌های پایدارتر هستند و گرینلند در صدر فهرست گزینه‌ها قرار دارد.

شرکت “آماروک مینرالز”، بزرگ‌ترین شرکت معدنی گرینلند، به‌تازگی ۴۵ میلیون پوند از سرمایه‌گذاران اروپایی و آمریکایی جذب کرده و در حال مذاکره با نهادهای دولتی در اتحادیه اروپا و آمریکا است.

مدیرعامل این شرکت، الدور اولافسون، تأکید کرده است که در فعالیت‌های معدنی گرینلند، حمایت سیاسی از کشورهای غربی (اروپا، آمریکا و منطقه نوردیک) اهمیت ژئوپولیتیکی دارد.

با اینکه گرینلند خواهان جذب سرمایه‌گذاری خارجی است، نخست‌وزیر جدید آن، ینس-فردریک نیلسن، تاکید کرده که این سرزمین “هرگز و تحت هیچ شرایطی قابل خرید نیست”. این واکنش به اظهارات مجدد دونالد ترامپ درباره علاقه به خرید گرینلند بوده است؛ موضوعی که پیش‌تر نیز واکنش‌های منفی به‌دنبال داشت.

با وجود این، دولت گرینلند به‌دنبال توسعه بخش معدن با کمک سرمایه‌گذاران غربی است. نایا ناتانیلسن، وزیر تجارت و منابع معدنی، گفته است بانک صادرات-و-واردات آمریکا (EXIM) و برخی کشورهای اروپایی علاقه‌مندی‌هایی به پروژه‌های معدنی گرینلند نشان داده‌اند.

او می‌گوید سلطه چین بر بازار جهانی مواد معدنی، مانعی برای ورود گرینلند به این بازارها بوده و این کشور تلاش دارد زنجیره تامین را به سمت همکاری با “کشورهای هم‌فکر و دموکراسی‌های باثبات” هدایت کند.

در سطحی وسیع‌تر، منابع معدنی اکنون به محور اصلی سیاست خارجی ترامپ تبدیل شده‌اند؛ از علاقه به گرینلند گرفته تا پیشنهاد به اوکراین برای تبادل منابع معدنی در قبال کمک در جنگ علیه روسیه.