نویسنده: دکتر زهرا اسدی، دکتری شیمی

گروه رسانه‌ای پردازش – هند در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین بازیگران صنعت فولاد جهان تبدیل شده است. افزایش سرمایه‌گذاری در ظرفیت‌های جدید و رشد سریع تقاضای داخلی باعث شده این کشور به موتور جدید رشد تولید فولاد جهانی تبدیل شود.

بر اساس داده‌های انجمن جهانی فولاد، تولید فولاد خام هند در سال ۲۰۲۳ به بیش از ۱۴۰ میلیون تن رسید و این کشور را پس از چین در جایگاه دومین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان قرار داد.

رشد سریع بخش‌های زیرساخت، ساخت‌وساز و خودروسازی از عوامل اصلی افزایش تقاضای فولاد در اقتصاد هند محسوب می‌شود.

دولت هند برنامه‌ای بلندمدت برای افزایش ظرفیت تولید فولاد تا حدود ۳۰۰ میلیون تن در سال تا ۲۰۳۰ تدوین کرده است.

برای تحقق این هدف، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در پروژه‌های جدید کوره قوس الکتریکی و واحدهای احیای مستقیم انجام شده است. هند همچنین بزرگ‌ترین تولیدکننده آهن اسفنجی در جهان است و بخش قابل توجهی از تولید فولاد این کشور بر پایه مسیر DRI-EAF انجام می‌شود.

طبق گزارش Mysteel و Fastmarkets، دسترسی به ذخایر بزرگ سنگ‌آهن داخلی و توسعه فناوری‌های احیامستقیم مبتنی بر زغال‌سنگ و گاز طبیعی، مزیت رقابتی مهمی برای تولیدکنندگان هندی ایجاد کرده است.

در عین حال، چالش‌هایی مانند زیرساخت انرژی، محدودیت‌های زیست‌محیطی و نوسانات قیمت مواد اولیه همچنان بر مسیر توسعه این صنعت تأثیرگذار هستند.

تحلیلگران بازار فولاد معتقدند در کوتاه‌مدت افزایش تولید در هند می‌تواند بخشی از کاهش رشد تولید در چین را جبران کند.

همچنین با افزایش ظرفیت صادراتی هند، رقابت در بازارهای منطقه‌ای به‌ویژه در خاورمیانه، جنوب شرق آسیا و آفریقا تشدید خواهد شد.