کوه ها باهمند و تنهایند همچو ما با همانِ تنهایان
«احمد شاملو»
دغدغه صنعتگران، نگاهی به تاریخچه صنعت در ایران، بررسی شرایط کارآفرینان، تحقق طرح جامع فولاد، تجربه بخشخصوصی و… از جمله نکاتی هستند که در یادداشتی که مهندس نصراله یوسلیانی، مدیرعامل شرکت “هرمسمفتول” در اختیار ماهنامه تخصصی پردازش قرار داده است، مورد بررسی قرار گرفته که در ادامه میخوانیم:
صنعت، مهاجری غریب، نامأنوس با جغرافیا، فرهنگ و جامعه؛ کاربرِ آن هنوز پس از حدود دو قرن (با فرض کوششهای امیرکبیر در ایجاد صنایعِ نساجی، کاغذسازی، شیشهگری، سفالسازی و …) نتوانسته فرودگاه امن خویش را در سرزمین ما بیابد.
به قول بنیانگذار کفش ملّی:
چـونــکـه ثــروت از بین برود، چیــزی از بین نــرفته
چـــون ســلامتی از بیــن بـرود، چیـــزی از بین رفته
چــون حیـثـیـت از بین برود، همــــه چیز از بین رفته
(موقعیت تُجار و صاحبان صنایع، در ایران عصرِ پهلوی) تالیف- علی اصغر سعیدی / فریدون شیرینکام
یا به عبارتی؛ کارآفرینی را داریم که گرفتار ندانـــستنهای مدیران مربوطه نباشد؟!
آیا طرح جامع فولاد کشور توّجه عملــی به “زنجیره تامین فولاد” بهطـور متوازن را دارد؟
آیا طرح جامع فولاد (آن هم با هدف ۵۵ میلیون تن) به نحوه بهرهبرداری از این سرمایهگذاری ملی و اثر آن در صنایع میانی نظر دارد ؟
امروز صنایع میانی و کوچک ما نیازمند واردات و سرمایهگذاری خارجی میباشد تا بتواند اثر لازم و بیشتری از سرمایهگذاری بالادستی بپذیرد؛ آیا همزمان با افزایش تولید شمش و مقاطع سنگین نیازمندتر بر واردات برای صنایع پاییندستی هستیم؟
آیا طرح جامع فولاد کشور همسو با طرح ملّی آمایش سرزمین–صنعت است؟
آیا طرح جامع فولاد کشور رهیافت تاریخی را مدنظــر دارد؟ یا با تفکر خاصی به شکل خطی و تکراری پیش میرود؟
تجربه بخشخصوصی طی دو دهه گذشته میبایست لحاظ گردد. (بیشترین بحرانها و کورانها را آنها تجربه کردهاند) تا از اتلاف منابع ملّی بیشتر جلوگیری گردد. آیا تکرار خطاهای قبلی، صنعتگرِ تنها را در تاریکی و ناأمنی رها نمینماید؟!
تاجر ترسندۀ لرزنده جان در جهان نه سود بیند نه زیان
«مفتون کبریایی»