مدیرعامل فولاد مبارکه: توسعه شرکتهای بزرگ صنعتی ضامن رشد اقتصادی کشور است، بنابراین با مرتفع کردن مشکلات و چالشهای پیشروی توسعه صنعت فولاد و فراهم کردن زمینه فعالیت و درآمدزایی میتوان به این مهم دست یافت.
محمدیاسر طیبنیا در گفتگو با ماهنامه پردازش در خصوص بزرگترین چالشهای پیشروی توسعه صنعت فولاد و راهکارهای برونرفت از آن اظهار داشت: به هرحال توسعه رمز بقا شرکتها است و از طرفی توسعه شرکتهای بزرگ صنعتی ضامن رشد اقتصادی کشور است، بنابراین با مرتفع کردن مشکلات و چالشهای پیشرو و فراهم کردن زمینه فعالیت و درآمدزایی میتوان به این مهم دست یافت.
وی افزود: توسعه تولیدات محصولاتی با ارزش افزوده بالاتر مانند ورق الکتریکی نیاز به فراهم کردن زمینه صادرات و جلوگیری از خامفروشی موادمعدنی دارد.
مدیرعامل فولاد مبارکه در ادامه گفت: شرکتهایی مانند فولاد مبارکه پیشران توسعه کشور هستند، در حال حاضر فولاد مبارکه علیرغم حفظ جایگاه “تولید کمی” در بازار با تمرکز بر سرمایهگذاریهای زیرساختی در بالادست و از طرفی توسعه محصولات در پاییندست، بدون اضافه کردن کارخانجات جدید و تنها با استفاده از ظرفیتهای فعلی فولادسازی سعی در افزایش بهرهوری و کسب رکوردهای پیدرپی دارند.
طیبنیا خاطرنشان کرد: شرکت فولاد مبارکه در صنایع بالادستی از جمله معادن شروع به سرمایهگذاری کرده و شاهد نتایج خوبی هم بوده است، از طرفی این شرکت برای همکاری در حوزه تامین برق، گاز، حملونقل ریلی، بومی سازی و حمایت از شرکتهای دانشبنیان و… نیز اعلام آمادگی کرده است.
وی تاکید کرد: فولاد مبارکه درصدد تولید و اصلاح استراتژی سرمایهگذاری برای تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر و نیز محصولاتی مانند ورق الکتریکی و یا استنلس استیل است که در حال حاضر در کشور تولید نمیشوند ضمن آنکه تسریع در صادرات لازمه پیشرفت سریعتر اینگونه طرحها است، از این رو صنایع پاییندستی زنجیره به نسبت صنایعبالادستی باید با تعرفههای کمتری روبهرو باشند.
طیبنیا با اعلام اینکه طبق پیشبینیهای صورت گرفته تا ۲۰ سال آینده در تامین سنگآهن مورد نیاز با مشکل مواجه خواهیم شد، تصریح کرد: با افزایش تعرفههای محصولات بالادستی و جلوگیری از خامفروشی، میتوان زمان بیشتری برای در اختیار داشتن مواداولیه در نظر گرفت، موضوعی که کشورهای بزرگ تولیدکننده فولاد همچون هند و چین نیز آن را رعایت میکنند.
مدیرعامل شرکت فولاد مبارکه بیان داشت: علیرغم تمام بومیسازیهای صورت گرفته، بخشی از تولیدات نیازمند واردات است و از این رو شرکتهایی که صادرات بیشتری دارند، باید توانایی واردات مواد اولیه و برخی ماشینآلات را نیز داشته باشند، اما برخی از بخشنامههای صادره با این موضوع تعارض داشته و مانع از تحقق واردات مواداولیه و یا تجهیزات مورد نیاز میشود بهگونهای که بعضا برای واردات کالای مورد نیاز شاهد صفهای حداقل چند هفته و یا چند ماهه هستیم که این موضوع قطعا برای مجموعههای بزرگ صنعتی، آسیبزا است.