


مدیرعامل فولادمبارکه گفت: کیفیتهای کیفی سنگآهن نیاز به ارتقا دارد و همه جای کشور این ارتقا یکسان نیست.
سیاستگذاری در زنجیره توسط دولت با مدیریت مجوزها و حفظ اهلیت و عرضههای معادن باید صورت پذیرد.
صنعت فولاد کشور دچار چالش جدی حمل و نقل در حوزه های هزینه حمل، واگنهای دردسترس است. تولید فولاد به دلیل پراکندگی سنگآهن متحمل هزینه حمل ۱۰۰ دلاری است که خود از دلایل اصلی عدمرقابتپذیری به شمار میرود.
وی افزود: اهداف اعلام شده رسیدن به عدالت، بهرهوری و کارآمدی بیشتر با واگذاری و حفظ اهلیت همچنان به طور کامل محقق نشده که از طبعات آن بالارفتن قیمت بالادست است. زنجیره تامین مواداولیه تولید فولاد نیازمند مدیریت موثر، سریعتر، اقتصادیتر، کیفیتر، قراردادهای بلندمدت، سرمایهگذاری مشترک و… دارد.
طیبنیا: نگاه به زنجیره فولاد باید به توسعه پایدار باشد. علیرغم رکود بازارهای جهانی و ظرفیت استفاده نشده ۵۰۰ میلیون تنی، هند و ایران در ۱۰ کشور اول بازار شاهد رشد تولید بودهاند.
پیشبینی میشود تا پایان سال میلادی شاهد رکود بیشتر در بازارهای جهانی فولاد باشیم.

وی گفت: در پاییندست زنجیره فولاد شاهد روند نزولی هستیم و نیازمند سرمایهگذاری بیشتری در بخش فولادسازی نسبت به بالادست زنجیره همچون کنسانتره، گندله و آهناسفنجی هستیم.
ذینفعان متعدد زنجیره فولاد، انتظارات متفاوت دارند. سرمایهگذار، دولت، معدندار، جامعه، تامینکننده، محیطزیست و… ذینفعان گوناگون زنجیره با انتظارات متضاد هستند که باید برآیند این حوزه به سمت دستآورد برد-برد برود.

طیبنیا با اعلام اینکه توجه و نگاه به مشکلات و چالش های زنجیره ارزش فولاد و حل آنها از منظر پایداری، اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی از جمله الزامات صنعت فولاد پایدار است، گفت: ضروری است به جای اینکه در صنایع معدنی یک جمع متکثر باشیم، یک کل منسجم باشیم.
وی در پایان افزود: فرهنگ ایرانی فرهنگ تکروی نیست. نگاه ملی باید مقدم به نگاه بخشی، منطقهای و جزیرهای شود. به جای اینکه فقط به دوره مدیریت خودمان فکر کنیم، منافع کلان و بلندمدت کشور را هم ببینیم.