با بهرهبرداری از خط تولید لوله بدوندرز شرکت صنایع فولاد آلیاژی پاسارگاد، کشور از واردات لوله بدوندرز بینیاز شد
مهر ۲, ۱۴۰۳
برونرفت صنایع فلزی و معدنی از چالشهای تولید با واگذاری امور به “اهل فن”
مهر ۳, ۱۴۰۳
در پی وقوع انفجار در معدن زغالسنگ طبس
انجمن زغالسنگ تقصیر را به گردن “ایمیدرو” انداخت
گروه رسانهای پردازش: دو روز پس از وقوع حادثه تلخ معدن معدنجو واقع در طبس و از بین رفتن جان ۵۲ تن از معدنکاران و محبوس ماندن ۱۴ تن دیگر، انجمن زغالسنگ ایران، سرانجام سکوت خود را شکست.
این انجمن در بیانیه خود ابتدا به مجهز بودن این معدن اشاره کرد و گفت: ” تجهیزات این معدن کاملا مکانیزه بوده و اگر بخواهیم معادن بخش خصوصی را دستهبندی کنیم بدون شک این معدن به لحاظ استفاده از ماشینآلات، اصول ایمنی و حفاظتی و استفاده از پرسنل متخصص در ۵ معدن اول کشور قرار میگیرد. این معدن در ۲۰ سال اخیر هیچ اخطاری از سازمانهای نظارتی دریافت نکرده است.»
اما در ادامه، سعید صمدی، دبیر انجمن زغالسنگ ایران در گفتوگویی با بیان اینکه “بعد از حادثه زمستان یورت در سال ۹۶، قرار بود پایگاه امداد و نجات و تجهیزات ایمنی در مناطق مختلف زغال سنگ احداث شود که عملا این کار که جزو تکالیف ایمیدرو و وزارت صمت بود انجام نشد و دوباره بعد از هر حادثه ای به فراموشی سپرده شد.” وی عملا سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) را مقصر اصلی عدمرعایت ایمنی در معادن برشمرد.
حال پرسش اصلی این است که انجمن زغالسنگ ایران برای افزایش ایمنی در طی سالهای گذشت تاکنون چه پیشنهادها و اقدامات موثری انجام داده و پس از اینکه مشاهده نمود سازمانهای مربوطه از انجام وظایف خود تعلل میکنند، چه واکنشی نشان داده است؟
انجمن زغالسنگ؛ کاملا منفعل
ظواهر نشانگر آن است که این انجمن در این زمینه کاملا منفعلانه عمل کرده و علیرغم رخدادن حوادث مختلف، هیچگونه اعتراضی به نهادهای نظارتی و سازمان های مسوول برای پیگیری مطالب خود در حوزه ایمنی و پایدارسازی معادن نکرده است.
آیا رخ دادن حادثهای با این بزرگی در معدنی که به گفته انجمن زغالسنگ از معادن مکانیزه زغالسنگ ایران به شمار میآید، زنگ خطری برای سایر معادن فعال نیست؟
حفظ جان معدنکاران در اولویت فعالان باشد نه رنکینگ بورس!!
بهرهبرداری از منابع طبیعی از الطاف الهی است که در کشور ما صورت میپذیرد و معنای آن استفاده از طبیعت برای بهیود زندگی بشر است و نه بهکارگیری انسان برای استخراج بیشتر از منابع طبیعی؛ با این تفاسیر، گفته میشود این معدن به صورت تعاونی و با سهامداری کارگران اداره میشده و انفجار بخشی از آن تاثیری در سود و زیان شرکتهای بورسی ندارد!! آیا جامعه معدنکاری زغالسنگ ایران در شرایط بحران نیروی انسانی نباید ملاحظات ایمنی و محافظت از جان سایر معدنچیان را به جای محاسبات سود و زیان در بورس در اولویت دغدغههای خود قرار دهد؟
