گروه رسانه‌ای پردازش-انتظار می‌رود ریسک‌های مرتبط با هوش مصنوعی برای بیمه‌گران آسیایی افزایش یافته و پیچیده‌تر شوند.
گسترش سریع هوش مصنوعی در آسیا، ریسک‌های جدید و پیچیده‌ای را برای صنعت بیمه ایجاد کرده است. این موضوع شرکت‌های بیمه را به سمت طراحی پوشش‌های مستقل مسئولیت هوش مصنوعی سوق داده و آن‌ها را واداشته است بررسی کنند که آیا محصولات بیمه‌ای موجود، مانند بیمه مسئولیت خطاها و قصور حرفه‌ای (Errors & Omissions)، می‌توانند این ریسک‌ها را پوشش دهند یا خیر.
برای مثال، شرکت “Axa XL” در سال ۲۰۲۴ بیمه سایبری ویژه شرکت‌هایی را که مدل‌های هوش مصنوعی مولد توسعه می‌دهند، عرضه کرد. سام بای، رییس بخش بیمه سایبری Axa XL در آسیا و خاورمیانه، هشدار داد که هوش مصنوعی می‌تواند به یک «توانمندساز» یا «تقویت‌کننده» تهدیدات سایبری تبدیل شود؛ به‌گونه‌ای که زمان اجرای حملات را کاهش داده و ورود هکرها به این حوزه را آسان‌تر کند.
عامل دیگری که بر فضای بیمه تاثیر می‌گذارد، نیاز عظیم مراکز داده به سرمایه‌گذاری است. پیش‌بینی می‌شود سرمایه‌گذاری سالانه در این حوزه تا سال ۲۰۲۷ از ۳۰۰ میلیارد دلار فراتر رود. این پروژه‌ها شامل طیف گسترده‌ای از ذی‌نفعان با نیازهای بیمه‌ای متفاوت هستند و فرصت‌های رشد قابل‌توجهی را برای بیمه‌گران و بیمه‌گران اتکایی تخصصی ایجاد می‌کنند. با این حال، ظرفیت صنعت بیمه ممکن است تحت فشار قرار گیرد، زیرا ارزش کل دارایی‌های قابل بیمه در مراکز داده فوق‌مقیاس (Hyperscale) می‌تواند در هر سایت به ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار برسد.
استیو تانستال، دبیرکل انجمن “PARIMA”، نیز بر ضرورت شفافیت بیشتر شرکت‌های بیمه در خصوص خسارت‌های مرتبط با هوش مصنوعی تاکید کرد و گفت که گفت‌وگوهای عمیق و پخته درباره این ریسک‌های نوظهور هنوز محدود است.

رشد کالاهای زیست‌محیطی

مارین فان دیسن، مدیرعامل شرکت “STX Group” که در حوزه تجارت کالاهای زیست‌محیطی فعالیت می‌کند، مقاله‌ای درباره تغییر رویکرد اروپا به سمت منابع انرژی داخلی، رشد سریع بیومتان به‌عنوان جایگزینی برای گاز طبیعی و افزایش چشمگیر تقاضا برای گواهی‌های انرژی تجدیدپذیر که توسط مراکز داده هوش مصنوعی هدایت می‌شود، منتشر کرد.

وی به پیچیدگی‌های ایجاد بازارهای نقدشونده برای محصولاتی پرداختند که صرفا به‌صورت گواهی‌های دیجیتال وجود دارند، اشاره کرد و گفت: هردو حوزه معاملات کالاهای زیست‌محیطی با معاملات سنتی انرژی به زیرساخت‌های قوی، امکانات ذخیره‌سازی و شبکه‌های لجستیکی نیاز دارند؛ اما کالاهای زیست‌محیطی به‌مراتب بیشتر تحت تاثیر تغییرات مقرراتی قرار می‌گیرند و حتی یک تصمیم سیاستی می‌تواند نوساناتی به شدت رویدادهای ژئوپلیتیکی ایجاد کند.