مقاله‌اى جالب درباره بررسى سير تحول در توليد خودروهاى برقى جهان

“فورد” اولین کامیون تمام‌برقی را تا یکسال دیگر می‌سازد

وعده “جو بايدن” براى گسترش شبكه آمريكا به ۵۰۰ هزار ايستگاه شارژ خودروهاى برقى تا سال ۲۰۳۰

در حالی که پیشرفت در زمینه تولید خودروهای برقی در بازار خودروهای سبک آمریکا هنوز درصد پایینی است اما مسیری روشن به سمت برقی‌شدن را طی می‌کند. نرخ پیشرفت فعلی در این جا بررسی شده و به پیامدهای احتمالی برای تقاضای آتی مواد مورد نیاز پرداخته شده است.

ماهنامه پردازش: در حالی که بازار تمامی انواع خودروهای برقی (EVs) به ویژه خودروهای برقی داراي باتري (BEVs) به‌طور کامل وابسته به برق به عنوان نیروی محرکه آن است که البته هنوز بازاری کوچک و بدیع در آمریکا است، اما انتظار رشد برای سال‌های پیش‌رو وجود دارد. هم‌چنین خودروهایی متنوع‌تر وارد بازار خواهند شد، بُرد مسافت آنها افزایش خواهد یافت، زیرساختارهای بیشتری برای شارژ باتری آنلاین خواهند شد و هزینه آنها هم‌تراز با خودروهای دارای موتورهای احتراق داخلی خواهد شد. این روند احتمالاً تأثیری مثبت بر تقاضا برای مواد سبک‌تری هم‌چون آلومینیوم، فولادهاي با مقاومت بالا (AHSS)، فولادهاي فوق پر استحکام (UHSS)، کامپوزيت‌ها و هم‌چنين انواع موادخام باتري خواهد داشت.

به گفته “زو راحيم” (Zo Rahim) مدير نگرش‌هاي اقتصادي و صنعتی در شرکت “خودروسازي کاکس” (Cox Automotive)، در حال حاضر، تنها ۰/۳ درصد خودروهاي سبک در جاده‌هاي آمريکا (حدود يک ميليون خودرو) خودروهاي برقي داراي باتري (BEVs) هستند.

“جفري اوزبورن” (Jeffrey Osborne) مدير بخش تحقيقات سهام در شرکت “کوئن” (Cowen & Co.) که به تازگي گزارش خود تحت عنوان آينده تردد را منتشر کرده، به اين نکته اشاره مي‌نمايد که آمريکا از نظر تقاضاي جهاني خودروهاي برقي در رتبه سوم پس از چين (با ۵۰ درصد تقاضاي جهاني) و اروپاي‌غربي قرار دارد. فروش خودروهاي برقي هم‌اکنون بين يک تا ۱/۷۵ درصد کل فروش خودروهاي سبک آمريکا در مقايسه با دو درصد جهاني است.

راحيم مي‌گويد: «البته در حالي که هنوز سهم خودروهاي برقي کم است اما اين بخش به سرعت در حال رشد است.» اين در حالي است که به گفته وي، سهم فروش خودروهاي جديد برقي در آمريکا تنها ۰/۴ درصد سال ۲۰۱۶ بود.

“استفاني برينلي” (Stephanie Brinley) تحليلگر ارشد “آي‌اچي‌اس مارکيت” (HIS Markit) مي‌گويد خودروهاي برقي داراي باتري آمريکا، ۵/۱ درصد کل موارد ثبت خودروهاي سبک در سال ۲۰۱۹ و سال ۲۰۲۰ (تاکنون) را تشکيل ‌مي‌دهند. او مي‌گويد: «عليرغم پيش‌بيني‌هاي ارايه شده مبني بر اين که سهم خودروهاي برقي داراي باتري آمريکا تا سال ۲۰۲۵ به ۹ درصد و تا سال ۲۰۳۰ به کمتر از ۱۲ درصد بازار آمريکا خواهيد رسيد، اما ما هنوز در مراحل ابتدايي رشد هستيم.»

سهم آمريکا براي ساير انواع خودروهاي برقي از جمله خودروهاي هيبريدي، سود حتي بيشتري را به دنبال داشته که به گفته “ماتيو رولف” (Matthew Rolfe) مدير گروه “فريدونيا” (Freedonia) علت اصلي رسيدن مجموع سهم خودروهاي سبک هيبريدي (HEVs) و خودروهاي برقي آمريکا به ۴/۳ درصد کل فروش داخلي خودروهاي سبک در سال ۲۰۱۹ است و اين در حالي است که انتظار مي‌رود اين سهم بين سال‌هاي ۲۰۱۹ تا ۲۰۱۴ هرساله به طور ميانگين ۴/۹ درصد رشد کند.

سهم BEVs حتي در مقايسه با فروش صرفاً خودروهاي شخصي يا سدان‌ها بيشتر است که به گفته “کريستوفر پلامر” (Christopher Plummer) مديرعامل شرکت “متال استراتژيز” (Metal Strategies) يک مقايسه منطقي است زيرا حداقل تا به امروز سهم اصلي خودروهاي سبک برقي داراي باتري متعلق به خودورهاي شخصي بوده (نه کاميونت‌هاي سبک بنزيني از جمله خودروهاي شاسي بلند (SUVs)، خودروهاي کراس‌اوور (CUVs) و خودروهاي وانت (پيکاپ) که تقريباً ۷۵ درصد کل بازار فعلي خودروسازي آمريکا را تشکيل مي‌دهند) هر چند که آنها اکنون شروع به تغيير با آغاز ورود مدل‌هاي جديد خودروهاي برقي به بازار کرده‌اند. او برآورد مي‌کند که سهم BEVS تنها در بازار خودروهاي شخصي آمريکا در سال ۲۰۱۹، ۹/۵ درصد باشد در حالي که سهم HEVs در بازار ۱۵/۵ درصد بوده است.

از منظر توليد، “آبي آبراهام” (Abey Abraham) مديرعامل شرکت خودروسازي “داکر” (Ducker) مي‌گويد انتظار مي‌رود سهم خودروهاي برقي از کل توليد خودروهاي سبک آمريکای‌شمالي از ۱۱ درصد در سال ۲۰۲۰ به حدود ۳۰ درصد در سال ۲۰۲۵ برسد در حالي که سهم خودروهاي برقي داراي باتري از ۳ درصد به ۹ درصد و سهم خودروهاي هيبريدي نيز از ۸ درصد به ۲۱ درصد کل توليد خودروهاي سبک افزايش خواهد يافت.

اثرات سياست‌ها

“شالاج گوپتا” (Shalaj Gupta) مدير بازاريابي و بهبود عملکرد شرکت آرسلورميتال آمريکاي‌شمالي (ArcelorMittal North America) مي‌گويد: «چشم‌انداز بلندمدت‌تر در آمريکا وابسته به قانونگذاري و سياستگذاري دولت براي خودروهاي برقي در برابر خودروهاي با موتور احتراقي (ICE) است. خودروهاي برقي رشد خواهند کرد. در اين مورد ترديدي نيست اما سوال آن است که چه زماني؟»

“جان کاترال” (John Catterral) معاون برنامه “خودروسازي انستيتو آهن و فولاد” (AISI) با اين اظهارنظر موافق است و مي‌گويد در حالي که تقاضاي خودروهاي برقي داراي باتري آن‌قدر سريع نبوده که پيش‌بيني مي‌شد اما مصرف‌کنندگان آمريکايي به ويژه آناني که در مسافت‌هاي کوتاه تردد مي‌کنند، با اين خودروها راحت‌تر هستند به خصوص با توجه به برخي مزاياي آنها مانند شتاب سريع‌تر و آرام‌تر و هم‌چنين رانندگي راحت‌تر.

“برت اسکيت” (Brett Smith) مدير فناوري “مرکز تحقيقات خودروسازي” (CAR) مي‌گويد: «موضوع مهم آشنايي هرچه بيشتر با خودروهاي برقي است. در حالي‌که سطح راحتي مصرف‌کنندگان در حال بهبود است، اما مشخص نيست چه‌ زماني به نقطه‌اي خواهيم رسيد که مردم به خريد آنها اشتياق نشان مي‌دهند. من مطمئن نيستم اين در چه زماني رخ خواهد داد اما فکر مي‌کنم بسيار به آن نزديک شده‌ايم.» البته کاترال مي‌گويد حتي در سال ۲۰۳۰، بيش از نيمي از ناوگان آمريکا هم‌چنان خودروهاي با موتور احتراقي يا حداقل نوعي از خودروهاي هيبريدي خواهند بود.

“برتراند راکوتو” (Bertrand Rakoto)، مدير ارشد شرکت “دوکر” (Ducker) مي‌گويد يک محرک بزرگ براي اين افزايش، مقررات مصرف بهينه سوخت در آمريکا است که هم‌چنان سختگيرانه است هر چند که به اندازه دولت گذشته سخت نبوده است. او مي‌گويد: «ما انتظار داريم شاهد رشد تقاضاي آمريکا باشيم زيرا بُرد مسافت خودروهاي برقي داراي باتري افزايش خواهد يافت و مدل‌هاي بيشتري از اين خودروها وارد بازار خواهند شد.»

اوسبورن از شرکت کوئن مي‌گويد يک دليل اين که بازار خودروهاي برقي آمريکا پس از چين و اروپا قرار دارد آن است که اگرچه دولت آمريکا اعتبار مالياتي ۷ هزار و ۵۰۰ دلاري براي خودروهاي برقي ارايه مي‌کند اما ساير کشورهاي توسعه‌يافته يارانه‌هاي جذاب‌تر يا مجازات‌هاي شديدتري براي ارتقاي خودروهاي برقي دارند که همين امر خريد خودروهاي با موتور احتراق‌داخلي را کم‌رنگ کرده است. پلامر مي‌گويد اين شامل تغييرات اجباري در برخي مناطق تنها براي فروش خودروهاي برقي است. کاليفرنيا در اين مسير گام برداشته و فرماندار آن يک حکم اجراي را براي منع فروش خودروهاي جديد شخصي بنزيني و ديزلي براي شروع از سال ۲۰۳۵ امضا کرده است.

“کوين رايدل” (Kevin Riddell) مدير ارشد بخش شرکت “خودورسازي ال‌ام‌سي” (LMC) مي‌گويد تا به امروز حرکت ملي مشابهي در اين مسير در آمريکا صورت نگرفته و قانون خودروهاي ايمن، مانعي در برابر کاليفرنيا براي اجراي مقررات آلايندگي صفر خودروها بوده است. البته او خاطرنشان مي‌سازد اين حقيقت که مشوق‌هاي تدوين شده به نفع خودروهاي برقي محدود هستند، بدان معنا نيست که دولت آمريکا کاملاً مخالف خودروهاي برقي است زيرا همين مشوق‌ها به هر حال توليدکنندگان خودرو و باتري را ترغيب کرده‌اند تا خودروهاي برق قابل استطاعت‌تر براي مردم بسازند.

رايدل مي‌گويد: «آنها تلاش مي‌کنند محصول جذاب‌تري به مردم تحويل بدهند که بخشي از اين جذابيت، قيمت پايين‌تر است.» او خاطرنشان مي‌سازد تسلا که گفته مي‌شود سهم ۷۵ تا ۸۰ درصدي در بازار خودروهاي برقي آمريکا دارد، نشان داده وقتي شما چيزي را مي‌سازيد که مطلوب است، حتماً فروش خواهد رفت. او هم‌چنين مي‌گويد: «ابتداي کار همراه با خودروهاي گران‌قيمت مدل S و مدل X بود اما اکنون آنها قيمت‌ خودروهاي را در قالب مدل‌هاي جديد ۳ و Y کاهش داده‌اند.»

رالف مي‌گويد اين موضوع بسيار مهمي است: «مهم نيست خودرو چقدر خوب است اگر شما نه استطاعت خريد آن را داشته باشيد و نه استطاعت نصب يک ايستگاه شارژ در محل اقامت خود.»

راکوتو پيش‌بيني مي‌کند قبل از اين که خودروهاي برقي داراي باتري هم کارآمد شوند و هم قابل استطاعت و هم اين که هماهنگ با خودروهاي موتور احتراق‌داخلي شوند، به ۱۵ تا ۲۰ سال زمان نياز خواهد بود هر چند که او قبول دارد گام‌هاي برداشته‌ شده‌اندکه باعث مي‌شوند اين خودروها اندکي ارزان شوند و در عوض خودروهاي با موتور احتراق داخلي اندکي گران‌تر گردند.

مدل‌هاي بيشتري در راه هستند

برينلي مدير آي‌اچ‌اس مارکيت با اشاره به اين که انتظار مي‌رود حدود ۱۳۰ مدل خودروهاي برقي داراي باتري تا سال ۲۰۲۶ در مقايسه با کمتر از ۲۰ مدل فعلي وجود داشته باشند، خاطرنشان مي‌سازد: «تعداد قابل توجه محصولات جديد که وارد بازار ‌مي‌شوند، احتمالاً باعث رونق فروش خودروهاي برقي داراي باتري آمريکا خواهند شد. او معتقد است انواع خودروهاي پيشنهادي در تلاش براي تبديل خودروهاي برقي از يک محصول بديع به محصول اصلي که خواست بازارهاي انبوه است، دستخوش تغييرات زيادي خواهند شد.»

اوسبورن مي‌گويد: «در ابتدا، توليدکنندگان اصلي خودرو فکر مي‌کردند خريداران چنين خودروهايي دوست دارند “تويوتا پريوس” (Toyota Prius) به خودرو برقي تبديل شود اما اين در عمل اتفاق نيفتاد زيرا بسياري از مصرف‌کنندگان خواهان آن بودند که خودروهاي برقي چهره و کارکردي هم‌چون يک خودروي معمولي داشته باشند. آنها بايد شبيه خودروهايي باشند که افراد اکنون آنها را خريداري مي‌کنند.» آمريکا اصولاً تحت سيطره کاميون‌هاي سبک هم‌چون خودروهاي اسپورت، خودروهاي کراس‌اوور و پيکاپ‌ها است که ۷۵ درصد بازار را تشکيل مي‌دهند.

راحيم از کاکس مي‌گويد به همين دليل است که توليدکنندگان قديمي خودرو هم‌چون فورد و جنرال موتورز و هم‌چنين شرکت‌هاي تازه تأسيس در حال برنامه‌ريزي براي ارايه مدل‌هاي کاملاً برقي کاميون طي چند سال آينده هستند. به عنوان مثال، در اواسط سپتامبر، شرکت فورد اعلام کرد شروع به ساخت يک نسخه جديد تمام برقي خودروي پيکاپ اف۱۵۰ خود در سال ۲۰۲۲ خواهد کرد که يک مجتمع توليدي ارتقا يافته در “راگ” (Rouge) واقع در ميشيگان است.

پلامر مي‌گويد خودروسازان سنتي سهم بزرگ‌تري در بازار خودروهاي برقي آمريکا طي پنج تا ۱۰ سال آينده خواهند داشت.