


گروه رسانهای پردازش- مشارکت آکلارا و CAP در زنجیره معدن تا آهنربای عناصر نادر خاکی در شیلی فرصتی است که آمریکای لاتین میتواند شکاف زنجیره تأمین عناصر نادر خاکی را پر کند.
برای دههها، صنعت جهانی عناصر نادر خاکی بر این فرض استوار بود که تمرکز عرضه در یک منطقه جغرافیایی، بهای قابل قبولی برای دستیابی به هزینههای کمتر است. اما اکنون این فرض بهتدریج در حال فروپاشی است. با افزایش تقاضا برای عناصر نئودیمیوم (Nd)، پراسئودیمیوم (Pr)، دیسپروزیم (Dy) و تربیوم (Tb) همزمان با توسعه خودروهای برقی و انرژی بادی، نبود زنجیرههای تأمین متنوع و یکپارچه عناصر نادر خاکی در خارج از چین به یکی از مهمترین آسیبپذیریهای برنامهریزی صنعتی جهان تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، پروژه عناصر نادر خاکی آکلارا (Aclara) و کپ (CAP) در شیلی اهمیتی فراتر از ارقام سرمایهگذاری آن دارد. پروژه Penco Module در منطقه بیوبیو شیلی صرفاً یک طرح معدنی دیگر نیست؛ بلکه یکی از پیشرفتهترین تلاشها برای ایجاد یک زنجیره تأمین کامل «از معدن تا آهنربا» در نیمکره غربی خارج از چین محسوب میشود.
همه ذخایر عناصر نادر خاکی یکسان نیستند و نوع سنگ میزبان تاثیر بسیار زیادی بر اقتصاد فرآوری و آثار زیستمحیطی دارد.
پروژه پنکو بر ذخایر رسی یونی (Ionic Clay Deposits) متمرکز است؛ نوعی ذخیره که در غرب کمتر مورد توجه قرار گرفته، اما در سطح جهان مهمترین منبع عناصر نادر خاکی سنگین محسوب میشود.
این ذخایر در نتیجه هوازدگی عمیق سنگهای گرانیتی یا آتشفشانی طی میلیونها سال شکل میگیرند. یونهای عناصر نادر خاکی از سنگ مادر جدا شده و بهصورت ضعیف روی سطح کانیهای رسی جذب میشوند.
تفاوت اصلی این ذخایر با معادن سنگ سخت در این است که عناصر نادر خاکی را میتوان با محلولهای شستشوی ملایم استخراج کرد، بدون نیاز به اسیدهای قوی یا ذوب در دمای بالا. این موضوع باعث کاهش چشمگیر مصرف انرژی و تولید پسماندهای شیمیایی میشود.
آب، مهمترین عامل محدودکننده در صدور مجوز پروژههای معدنی در بخش بزرگی از شیلی محسوب میشود. مناطق اصلی معدنکاری این کشور طی سالهای اخیر با خشکسالیهای طولانیمدت روبهرو بودهاند و مخالفت جوامع محلی با استفاده از منابع آب شیرین و رودخانهها، موجب توقف یا تأخیر بسیاری از پروژههای بزرگ معدنی شده است.
در چنین شرایطی، تصمیم شرکت آکلارا (Aclara) در سال ۲۰۲۵ مبنی بر انصراف رسمی از تمامی حقوق برداشت آب مرتبط با رودخانهها و منابع طبیعی متصل به پروژه پنکو (Penco Module) و جایگزینی آن با مدل تأمین آب صددرصد بازیافتی از طریق شرکت خدمات آب و فاضلاب Essbio، اقدامی بسیار قابل توجه و راهبردی به شمار میرود.
این تصمیم صرفاً یک امتیازدهی اجباری به نهادهای نظارتی نبود، بلکه بازطراحی آگاهانه و پیشگیرانه مدل عملیاتی پروژه محسوب میشد؛ اقدامی که عملاً یکی از مهمترین محورهای اعتراض و مخالفت گروههای محلی و فعالان محیطزیست را از میان برداشت.
این رویکرد نشاندهنده درک عمیق مدیریت پروژه از نحوه عملکرد واقعی نظام صدور مجوزهای زیستمحیطی در شیلی است. اگرچه فرآیند رسمی اخذ مجوز شامل نهادهای متعدد دولتی و ذینفعان مختلف است، اما در عمل عامل اصلی تعیینکننده زمانبندی پروژهها اغلب میزان، شدت و انسجام مخالفتهای اجتماعی و محلی است.
آکلارا با حذف کامل وابستگی پروژه به منابع آب شیرین پیش از ورود به مرحله نهایی بررسی و تأیید، توانست ریسکهای مرتبط با فرآیند ارزیابی زیستمحیطی را به شکل قابل توجهی کاهش دهد و احتمال دریافت مجوزهای لازم را افزایش دهد. این اقدام همچنین جایگاه پروژه را از منظر پایداری محیطزیستی و پذیرش اجتماعی تقویت کرده است.

همین ویژگی زمینشناسی باعث شد آکلارا فناوری اختصاصی خود موسوم به Circular Mineral Harvesting (CMH) یا «برداشت معدنی چرخشی» را توسعه دهد.
این فناوری:
در شرایطی که قوانین زیستمحیطی شیلی سختگیرانهتر شده و حساسیت جوامع محلی افزایش یافته است، این فناوری یک مزیت مهم تجاری و سیاسی به شمار میرود.
ساختار مالی این پروژه بهصورت مرحلهای طراحی شده است:
شرکت CAP مبلغ۲۹ میلیون دلار آمریکا سرمایهگذاری میکند ودر مقابل۲۰ درصد سهام شرکت REE Uno (مالک پروژه شیلی) را دریافت میکند.
CAP میتواند:۵۰ میلیون دلار دیگرسرمایهگذاری کند و ۲۰ درصد دیگر سهام را به دست آورد.در این صورت سهم CAP در پروژه به۴۰ درصدخواهد رسید.
توافق همچنین به CAP اجازه میدهد در شرکت مادر کانادایی آکلارا سرمایهگذاری کند و به داراییهای عناصر نادر خاکی این شرکت در برزیل نیز دسترسی پیدا کند.
بیش از۷۹ میلیون دلاردر سطح پروژه، بهعلاوه گزینههای سرمایهگذاری در سطح شرکت مادر.
وجه تمایز اصلی این همکاری، سرمایهگذاری در بخش پاییندستی است.آکلارا و CAP یک شرکت مشترک ۵۰-۵۰ ایجاد کردهاند که هدف آن تولید در زیر درج شده است:
این موضوع اهمیت زیادی دارد زیرا:
شرکت CAP یک شرکت اکتشافی کوچک نیست؛ بلکه یکی از بزرگترین گروههای صنعتی شیلی با سابقه طولانی در تولید سنگآهن و فولاد است.
دلایل ورود CAP به این پروژه عبارتاند از:
در مقابل، آکلارا نیز از مزایای زیر بهرهمند میشود:
هویت معدنی شیلی تاکنون بر دو ماده معدنی اصلی استوار بوده است:
اکنون عناصر نادر خاکی میتوانند به سومین ستون معدنی این کشور تبدیل شوند.
منطقه بیوبیو که پروژه پنکو در آن قرار دارد، دارای سنگهای گرانیتی هوازدهای است که شباهت زیادی به ذخایر مشهور استان جیانگشی چین دارند؛ منطقهای که سالها مرکز تولید عناصر نادر خاکی سنگین جهان بوده است.
اگر این پتانسیل تأیید شود، شیلی میتواند به یکی از معدود کشورهای جهان تبدیل شود که زنجیره کامل تولید عناصر نادر خاکی را از استخراج تا تولید آلیاژهای آهنربایی در اختیار دارد.
پروژه عناصر نادر خاکی آکلارا و CAP در شیلی، با وجود جذابیتهای راهبردی و پتانسیل بالای خود، با ریسکهای واقعی توسعهای مواجه است که نباید تحتالشعاع روایتهای خوشبینانه قرار گیرند. چندین عامل میتوانند تأثیر قابل توجهی بر زمانبندی اجرا و میزان بازدهی این پروژه داشته باشند:
مقاومت سازمانیافته بخشی از جوامع محلی در برابر پروژه Penco Module هنوز بهطور کامل برطرف نشده است. همچنین میزان کفایت تعهدات زیستمحیطی ارائهشده از سوی شرکت، در طول مراحل ساخت، بهرهبرداری و توسعه پروژه همچنان توسط ساکنان محلی و گروههای ذینفع مورد ارزیابی و نظارت قرار خواهد گرفت. هرگونه افزایش مخالفتهای اجتماعی میتواند منجر به تأخیر در اجرای پروژه یا افزایش هزینههای آن شود.
قیمت اکسیدهای نئودیمیوم-پراسئودیمیوم (NdPr) در طول تاریخ با نوسانات شدید و دورههای رونق و رکود همراه بوده است. از آنجا که سودآوری شرکت مشترک پاییندستی آکلارا و CAP به قیمت این عناصر وابستگی بالایی دارد، تداوم ضعف قیمتها میتواند بر بازده اقتصادی پروژه تأثیر منفی بگذارد.
دولت چین بارها نشان داده است که از صنعت عناصر نادر خاکی بهعنوان ابزاری ژئوپلیتیکی استفاده میکند. آخرین نمونه آن اعمال محدودیتهای صادراتی بر برخی عناصر نادر خاکی سنگین در سال ۲۰۲۳ بود.
این موضوع از یک سو میتواند توجه و حمایت بیشتری را به پروژههای جایگزین خارج از چین جلب کند، اما از سوی دیگر ممکن است زنجیرههای تأمین و فرآوری مورد نیاز توسعهدهندگان غربی را با اختلال مواجه سازد. بنابراین سیاستهای صادراتی چین همچنان یکی از مهمترین عوامل ریسک در این صنعت محسوب میشود.
با وجود آنکه بازطراحی مدل تأمین آب و حذف وابستگی به منابع آب شیرین انجام شده است، سیستم ارزیابی و صدور مجوزهای زیستمحیطی در شیلی شامل نهادهای متعدد بوده و از جدول زمانی کاملاً قابل پیشبینی پیروی نمیکند.
پروژه پنکو نیز تاکنون دورههای طولانی بررسیهای نظارتی را تجربه کرده است. بهعنوان نمونه، نسخه اصلاحشده گزارش ارزیابی اثرات زیستمحیطی (EIA) که توسط آکلارا ارائه شده، نشاندهنده پیچیدگی و دشواری انطباق با الزامات نظارتی و مقرراتی این کشور است.
این مقاله شامل تحلیلها و ارزیابیهای آیندهنگرانهای است که بر اساس اطلاعات عمومی و در دسترس تهیه شدهاند. مطالب ارائهشده به هیچ عنوان توصیه مالی یا سرمایهگذاری محسوب نمیشوند. سرمایهگذاران پیش از اتخاذ هرگونه تصمیم سرمایهگذاری باید بررسیهای مستقل، جامع و کارشناسانه (Due Diligence) را انجام دهند.
نمای کلی پروژه: پروژه پنکو آکلارا–CAP در یک نگاه

پروژه عناصر نادر خاکی آکلارا و CAP در شیلی دقیقاً در زمانی در حال توسعه است که ضعف ساختاری زنجیرههای تأمین عناصر نادر خاکی در کشورهای غربی بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. وابستگی شدید جهان به چین در تأمین و فرآوری این مواد راهبردی، دولتها و صنایع را به دنبال ایجاد منابع و زنجیرههای تأمین جایگزین سوق داده است.
اینکه پروژه Penco Module در نهایت به الگویی موفق برای توسعه مواد معدنی حیاتی در آمریکای لاتین تبدیل شود یا به نمونهای از دشواری تکرار مدل یکپارچه و عمودی چین در سایر نقاط جهان بدل گردد، به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله:
با این حال، آنچه هماکنون روشن است، سطح بالای برنامهریزی و پیچیدگی راهبردی این مشارکت است. ترکیب عواملی مانند:
نشاندهنده رویکردی پیشرفته است که بهندرت در این مرحله از توسعه پروژههای عناصر نادر خاکی مشاهده میشود.
در صورت موفقیت، این پروژه میتواند نهتنها جایگاه شیلی را در بازار جهانی عناصر نادر خاکی ارتقا دهد، بلکه الگویی جدید برای توسعه زنجیرههای تأمین مستقل و پایدار در خارج از چین ارائه کند.