گروه رسانه‌ای پردازش- استرالیا برای مقابله با تهدید آهن سبز خاورمیانه به دنبال توسعه فناوری است

دولت استرالیای غربی در ۲۵ آوریل مجوز ساخت یک کارخانه بازیافت فولاد سبز با ظرفیت ۴۵۰ هزار تن در سال را برای شرکت Green Steel of WA صادر کرد. این شرکت همچنین ساخت یک کارخانه احیای مستقیم آهن (DRI) با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال را تا سال ۲۰۲۹ در دستور کار دارد.

در همین راستا، شرکت فورتسکیو پروژه آهن سبز خود را در مرکز انرژی سبز کریسمس کریک در منطقه پیلبارا آغاز کرده است و قرار است در سال جاری بیش از ۱۵۰۰ تن تولید داشته باشد. همچنین، پروژه مشترک شرکت‌های ریو تینتو، بی‌اچ‌پی و بلواسکوپ برای راه‌اندازی کوره ذوب الکتریکی NeoSmelt تا سال ۲۰۲۸ آغاز به کار خواهد کرد.

مقامات دولتی و مدیران صنعتی تأکید کرده‌اند که محور رقابت آینده، پایداری زیست‌محیطی و کاهش کربن در زنجیره ارزش فولاد است. با توجه به اینکه فرآیند احیای آهن بیش از ۹۵درصد از انتشارات کربنی در تولید فولاد را تشکیل می‌دهد، توسعه آهن سبز می‌تواند تحول اساسی در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای باشد.

اما استرالیا با چالشی جدی مواجه است: سنگ‌آهن موجود در منطقه پیلبارا عمدتاً از نوع هماتیت کم‌عیار است که برای استفاده مستقیم در فرآیندهای DRI مناسب نیست. از آن‌جا که کمتر از ۵درصد منابع جهانی سنگ‌آهن دارای خلوص بسیار بالا هستند و استرالیا نیز سهم اندکی از آن دارد، توسعه فناوری برای فرآوری سنگ‌آهن داخلی ضروری است.

تیانا لابیانکا از شرکت فورتسکیو هشدار داد که گسترش سریع کارخانه‌های احیای آهن در خاورمیانه «بحرانی وجودی» برای صنعت سنگ‌آهن پیلبارا ایجاد کرده است؛ بحرانی که دولت نیز آن را به‌شدت حس کرده است.

دون جانستون، از شرکت Green Steel of WA، نیز گفت که «کارخانه‌های احیای آهن در خاورمیانه با سرعتی باورنکردنی» در حال گسترش هستند. این کشورها سنگ‌آهن را از برزیل وارد می‌کنند، آن را احیا می‌کنند و یا محصول نهایی فولاد را در امارات تولید می‌کنند، یا DRI را به سایر کشورها صادر می‌کنند تا در کوره‌های قوس الکتریکی استفاده شود.

طبق گزارش دسامبر ۲۰۲۴ اتاق معادن و انرژی استرالیای غربی، کشورهایی مانند خاورمیانه، چین، هند، آمریکای شمالی و برزیل، رقبای اصلی استرالیا در بازار جهانی آهن سبز به شمار می‌روند.

این گزارش پیش‌بینی می‌کند که استرالیای غربی می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۴.۵ میلیون تن آهن سبز و تا سال ۲۰۵۰ حدود ۲۱۸ میلیون تن تولید کند، که معادل ۱۴درصد عرضه جهانی خواهد بود. این حجم می‌تواند درآمد صادراتی‌ای معادل ۴ میلیارد دلار استرالیا در سال ۲۰۳۰ و ۱۷۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۵۰ به همراه داشته باشد.

مدیران صنعت تأکید کردند که هرچند تولید فولاد سبز فعلاً پرهزینه است، اما مانند انرژی خورشیدی، این هزینه‌ها در بلندمدت کاهش خواهد یافت. جانستون گفت: اروپا آمادگی دارد برای محصولات DRI با منشأ پایدار، بهای بیشتری بپردازد. به همین دلیل، مزیت رقابتی استرالیا نه در حجم تولید، بلکه در پایداری محیط‌زیستی و کاهش کربن نهفته است.